Imię nazwisko:
Audrey Hepburn
Nazwisko rodowe:
Andrey Kathleen Ruston
Data urodzenia:
04 maja 1929 r
Miejsce urodzenia:
Bruksela, Belgia
Data śmierci:
22 stycznia 1993 r
Miejsce śmierci:
Tolochenaz, Szwajcaria
Przyjaciele i sympatie:
Robert Wolders (aktor – byli ze sobą w ostatnich latach życia aktorki)
Rodzina:
Andrea Dotti (lekarz) - Mąż (1982 roku rozwiedli się, wspólny syn Luca Dotti )
Mel Ferrer - Mąż (1968 roku rozwiedli się, wspólnie mieli syna Sean H. Ferrer (filmowiec))
Jedna z największych aktorek w historii kina, powszechnie znana i ceniona za talent, urzekająca subtelną urodą, elegancją i stylem, diametralnie odmiennym od popularnego już wówczas wizerunku „seksbomby”.
Urodziła się 4 maja 1929 roku w Brukseli jako córka brytyjskiego bankiera i duńskiej szlachcianki. Była aktorką angielską i amerykańską. Uczęszczała do prywatnych szkół w Londynie i Belgii.
Jako młoda dziewczynka przeszła przez okrutne doświadczenia wojny. Po wyzwoleniu uczęszczała do szkoły baletowej w Londynie, a w chwilę później rozpoczęła karierę modelki. Podczas jednej z sesji
została zauważona przez pewnego producenta filmowego, dzięki któremu po raz pierwszy zetknęła się z filmem, grając epizod w „Nederland in Lessen”. W tym samym roku zmieniła nazwisko na Hepburn.
Pierwszą mówioną rolę otrzymała w „Opowieściach młodych żon” z 1951 roku. W tym samym roku przeprowadziła się do USA, żeby spróbować tam szczęścia, dostała bowiem angaż w Broadwayowskim musicalu „Gigi”.
Dobra passa nadeszła bardzo szybko, wraz z rolą w „Rzymskich wakacjach” Williama Wylera, u boku Gregory Pecka (1953), za którą
aktorka otrzymała Oskara. Przyniosło jej to ogromną popularność i szereg interesujących propozycji, wśród których znalazły się m.in.: „Sabrina” w reż. Billy’ego Wildera (1954, kolejna nominacja do Oskara), gdzie jedną z głównych ról grał także Humphrey Bogart, rola Nataszy w amerykańskiej adaptacji „Wojny i pokoju” w reżyserii Kinga Vidora, musical „Zabawna buzia” Stanleya Donena (1957) u boku Freda Astaire’a, „Miłość po południu” Billy’ego Wildera (1957), „Historia zakonnicy” Freda Zinnemanna (1959, nominacja do Oskara).
W 1957 roku Audrey zadebiutowała w telewizyjnym filmie „Mayerling” u boku swojego męża Mela Ferrero.
W 1961 roku kolejną
nominację do nagrody Akademii przyniosła jej słynna kreacja w „Śniadaniu u Tiffany’ego” w reżyserii Blake’a Edwardsa, w 1963 ogromny sukces odniósł także film „Szarada” z jej udziałem (u boku Cary Granta), zaś w 1964 – musical George’a Cukora „My Fair Lady”.
Hepburn wzięła jeszcze udział w kilku innych filmach (takich jak m.in. „Dwoje na drodze”, „Jak ukraść milion dolarów” Williama Wylera czy „Doczekać zmroku” –
nominacja do Oskara w 1967 roku), a pod koniec lat 60-tych,
będąc u szczytu popularności zdecydowała się zakończyć karierę.
Później pojawiała się na dużym ekranie jedynie okazjonalnie, m.in. u boku Seana Connery w filmie „Powrót Robin Hooda” (1976, w roli Marian) czy w filmie „Na zawsze” (1989) w reżyserii Stevena Spielberga (ostatni film Hepburn).
W 1988 roku została specjalnym ambasadorem UNICEFu. Piastowała to stanowisko do końca życia. Zmarła na raka 22 stycznia 1993 roku w Tolochnaz w Szwajcarii.
Review:Mówi się, że Nowy Jork, o którym tak pięknie śpiewał Frank Sinatra, to magiczne miasto, w którym życie toczy się 24 godziny na dobę, a na stosunkowo niewielkiej powierzchni stykają się ze sobą ludzie różnych kultur, przeżywający osobiste tragedie i dramaty, pozornie nie związani ze sobą, ale razem tworzący ten wielki, tętniący życiem organizm. Wszyscy mają nadzieję, że to właśnie tu, w tym niezwykłym miejscu, odnajdą szczęście. (more)
